:: صفحه‌ی اول     :: درباره‌ی ما     :: تماس با ما
پنجشنبه، ۲ آذر ۱۳۹۶
:: English Section
P پیرامون
موزه هنرهای معاصر سین‌سیناتی

وحیده رنجیبیشتر مراکزی که در سال‌های اخیر با عنوان مرکز هنرهای معاصر، به منظور ارایه عمومی و بیان خلاقیت های هنری ایجاد شده اند، غالبا بناهایی واجد خصوصیات هنری نیستند، در حالی که موزه هنرهای معاصر سین سیناتی دارای الگوها و ایده های تازه تری است.
ظه حدید بانوی مسلمان و اولین معمار زن برنده جایزه پریتزکر، با ساختمان سین‌سیناتی، گونه‌ای دیگر از فضاهای نمایشگاهی را برای هنر معاصر معرفی می‌کند.ظه حدید بانوی مسلمان و اولین معمار زن برنده جایزه پریتزکر، با ساختمان سین‌سیناتی، گونه‌ای دیگر از فضاهای نمایشگاهی را برای هنر معاصر معرفی می‌کند. بنایی که بسیاری از معماران به تحلیل آن پرداخته‌اند و انتقاد های بسیاری از آن شده است. تجربه موزه هنرهای معاصر سین سیناتی بسیار پیچیده، جالب و با حس خوشایندی همراه است. دراین پروژه ظه حدید، نوعی توزیع احجام، فضاهای خالی، ترازهایی در طبقات و سطوحی که حتی الامکان بصورت متعارف نباشند را مد نظر قرار داده است. این بنا با مجموعه‌ای از ترکیب هم زمان نشانه‌ها، کاربرد رنگ، تصویر، مصالح، اجرای فنی و ظرافت بالای تکنولوژی، اثری موفق در خلق فضا و هماهنگی در بیان است. اریب های ناسازگار با قوانین دکارت، در پلان‌ها، دقت نگاه معمار را در مشاهده کژی‌ها نشان می‌دهند، به طوریکه طراح امتیازات مربوط به دید از روبه‌رو را نادیده گرفته و در مقابل، نمای جانبی را به رسمیت می شمارد. سلسله ای از حفره ها، احجام و فضاهای تو خالی متوالی که با یکدیگر تداخل پیدا کرده و بدنه شهری خاصی را تعریف می کنند.
ترکیب بتون، فلز، شیشه، طبقات موج دار و رمپ هایی که با شکلها و اندازه های متنوع با کل مجموعه همساز شده اند و گالریهایی که به لابی اصلی می پیوندند، بین آسمان و زمین معلق به نظر می رسند و در کل یک پازل سه بعدی می آفرینند که دید و منظری مداوم و همه جانبه را در تقاطع مرکزی شهر فراهم می کند.
با نزدیک شدن از خیابان ششم، پایه‌های پیش آمده تیره رنگ در چهار طبقه بالا، همزمان با تعریف ورودی بنا، تزریق فضای شهری، به داخل بنا را نیز تداعی می کنند.با نزدیک شدن از خیابان ششم، پایه‌های پیش آمده تیره رنگ در چهار طبقه بالا، همزمان با تعریف ورودی بنا، تزریق فضای شهری، به داخل بنا را نیز تداعی می کنند. حدید با مهارتی خاص، با برجسته کردن ترکیبات سیاه و سفید در نما، بنا را با پروخالی های فضای شهری اطراف مرتبط کرده است. رفتار حرفه‌ای وی، نمایانگر طرز عمل آگاهانه معماری است که به هزاره سوم تعلق دارد.
با پایین آمدن از پله های زاویه دار طبقات، دیدهای مختلفی از خیابان و عابران مشاهده می‌شود. در واقع فرم‌های آزاد حدید میل به گردش در این بنای به یاد ماندنی و تکرار مستمر دیدهای زنده از خیابان را در لول های مختلف، فراهم می کند. تشدید بار معنایی بازشوها به گونه ایست که در برش‌های به عمل آمده توسط طراح هرگز به کاربری صرف آنها اشاره نمی‌شود.
به نظر حدید، گالری‌های موفق و موزه های هنری نیازی ندارند که مستلزم فضاهای آرام و معمولی مانند جعبه های سفید باشند؛ وی معتقد است که ساختمان سین‌سیناتی بیان کننده نظریات او درمورد خصوصیات مکانی نور است، نور متغیر آفتاب با ایجاد سایه‌های مختلف در لابی و گالری‌ها در هماهنگی با فرم‌های آزاد و معلق، فضایی جهت انتقال مفاهیم هنری می‌آفریند که الهام بخش ایده‌هایی برای بیان هنر جدید خواهد بود. حدید معتقد است که معمار باید پتانسیل تولید فرهنگ را داشته باشد، وی اعتقادی به تحمیل ایده‌هایش به مردم ندارد، اما معتقد است که باید قادر باشیم آنچه را که در آینده در شرف وقوع است را تجسم کرده و به عنوان یک معمار، به عادات مردم احترام بگذاریم و در عین حال فرم‌هایی از زندگی را طراحی کنیم که نتیجه‌اش بر انگیختن ذهنیت انسان‌ها و رشد و تکامل شخصیتی آنها است.

P تبلیغات
دانشگاه آزاد اسلامی واحد امارات در رشته کارشناسی ارشد شهرسازی دانشجو می پذیرد
 مسترکلاس تخصصی ژورنالیسم در حوزه شهر و معماری